برتو عیب است مشو ساقی بزم دگران
باده از دست رقیبم ، تودگر نوش مکن
با رقیبم تو چنین دست در آغوش مکن
برتو عیب است ، مشو ساقی بزم دگران
خون دل می خورم وخون مرا نوش مکن
روی چون ماه به این کهنه حریفان منمای
لاجرم فتنه ازآن مست بنا گوش مکن
گرکسی می خورد وذکر لبت را گوید
دامن ازوی بکش وبر سخنش گوش مکن
یار مایی و چراغ دل و تاج سر ما
عهد و پیمان مگسل ، عشق فراموش مکن
راه خود گیر ، نگارین ، به کنارش تو نمان
دیده را خاک ره نرگس جادوش مکن
